İşin pratiği basit: Kabın içine kaynar suyu dök, hafifçe karıştır ve soğumaya bırak. Mum kalıntıları yüzeye çıkar ve donduğunda tek parça halinde ayrılır. Bu yöntem, kabın yüzeyine zarar vermeden temizlik yapmanın en güvenli yollarından biri. Atlanmaması gereken detay ise mumu sıvı haldeyken lavaboya dökmemek. Bu, borular için iyi bir fikir değil. Donmuş mum atıklarını çöpe atmak ve suyla temas ettirmemek önemli. Mum tamamen ayrıldıktan sonra ise kabı sıcak suyla yıkayıp kurulayabilirsin. Artık kabın yeni bir kullanım alanına hazır!
Minimal bir kalemlik, fırçalık ya da mini bir teraryum… Raflarda “buradayım” diyen minimal bir detay. Bu yaklaşım sadece yeniden kullanmakla ilgili değil, aynı zamanda eşyalarla kurulan ilişkiyi de değiştiriyor. Mum bittiğinde hikaye sona ermiyor, sadece başka bir forma geçiyor. Bu da ürünün yaşam döngüsünü uzatıyor. Yeni bir ürün satın almadan işlev kazanmış bir parça elde etmek için bu yöntem çok pratik.
Ve bir seçenek daha var: Kabını bize ulaştırarak yeniden dolum talebinde bulunmak. Bu; alıştığın bir şeyi tamamen sıfırlamak değil, devam ettirmek gibi. Aynı kap, tanıdık bir koku, yeni bir başlangıç. Ayrıca yeniden dolum sistemi ambalaj atığını azaltmayı da hedefliyor.
Günlük hayatın temposu içinde tekrar eden küçük anlar, zamanla kişisel bir düzene dönüşüyor. Aynı objeyi yeniden kullanmak, aynı kokuyla tekrar buluşmak ya da tanıdık bir detayı hayatında tutmak; tüketmekten çok sahiplenmekle ilgili. Bazı şeyler tek seferlik değil ve kaldığı yerde de değerlenebilir. Alışkanlık haline gelmiş ritüellerin uzun yaşaması için vazgeçilmez kural: sürdürülebilir olmak!